industrieel erfgoed

De ruige charme van ziek land

Vier parels uit de geschiedenis van de Waalse kolenbekkens zijn prachtig gerestaureerd en in juni van dit jaar op de Werelderfgoedlijst geplaatst. Het Sentier des Terrils, een langeafstandspad van de Borinage naar Luik, verbindt ze met elkaar. De wandelaar komt ook langs plekken waar het ruige verleden van de Waalse industrie niet is gerestaureerd, maar aan zijn lot wordt overgelaten. Mooi, maar stugge schoonheid is het wel.

Informatie bij wandeling De Borinage

Algemeen

We wandelden over de zeer afwisselende GR 412 van Le Grand Hornu naar Charleroi. Langs de route ligt veel gerestaureerd industrieel erfgoed. Aanraders: mijncomplexen van Le Grand Hornu, Bois du Luc en Le Bois de Cazier (de plek van de mijnramp van Marcinelle) en de 19de en 20ste eeuwse scheepsliften van het Canal du Centre en Strépy-Thieu.

De Borinage

Het Sentier des Terrils is een lange afstandspad door de voormalige kolenbekkens van België. De GR 412 voert je langs imposante restanten van de industriële revolutie, maar ook door troosteloze lintbebouwing. Steeds weer, als de grauwheid en rommel je in die straten naar de strot grijpt, is er de verademing van het vergezicht boven op een terril. Gelukkig is de Borinage, de mijnstreek rond Mons, bezaaid met deze mijnsteenbergen.